در جای جای این کشور درختان هزار ساله و بیشتر داریم . به عنوان یک ایرانی به این درختها افتخار می کنم. به همه کسانی که در این سالهای دراز از این درختان نگهداری کردند. آنها را آبیاری کرده یا در جایی کاشتند که آب طبیعی آنها را زنده نگهدارد. کسانی که آنها را کاشته اند . کسانی که به آنها دخیل بسته اند و غیره .
اما فکر کردم چقدر خوب می شد در همه روستاها و شهرها - مردم درختان هزار ساله بکارند. هر روستا و شهر به درختش افتخار می کند. بخصوص هر چه از سنش بگذرد. شاید همه این درختان هزار سال عمر نکنند. اما احتمالا چند تایی درخت هزار ساله خواهند شد.
فکر کنیم که این درختان چند صد ساله شوند. اسم این درختان درخت هزار ساله است . که الان فلان صد سال دارد.مردم روستاها از آن ها نگهداری می کنند. در طول نسل ها.
چقدر خوب می شد این درختان میوه هم باشند تا از محصولش طی هزار سال مردم بهره ببرند.
گردو- زیتون - انگور- خرما-بلوط و ... نمیدانم باید متخصصان هر منطقه درختان منطقه خود را پیدا کنند.
در ایران از قدیم چیزهای زیادی داریم و خیلی چیزها نیز از دست رفته است .
حالا نوبت ما است چند چیز ماندگار بگذاریم . یکی از آنها می تواند درختان هزار ساله باشد . برای نسلهای بعد. برای تاریخ .
حالا نوبت ما است چند چیز ماندگار بگذاریم . یکی از آنها می تواند درختان هزار ساله باشد . برای نسلهای بعد. برای تاریخ .
آیندگان بگویند . در فلان تاریخ مردم همه جای ایران برای همبستگی با هم درختان هزار ساله کاشتند.
حالا آن روز این مقدارش مانده است .آنها هم سعی می کنند نگهدار آنها باشند تا به نسلهای بعدی برسانند....
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر