بزرگترین خطر در مواجهه با حیات بیگانه، موجودات چندسلولی نیستند، بلکه تکسلولیهای نامرئی هستند؛ درست مانند برخورد تاریخساز بومیان آمریکا و اروپاییان در «تبادل کلمبی» (Columbian Exchange) که در آن جدایی زیستی طولانیمدت و انتقال میکروبها، به مرگهای بزرگ در هر دو سو انجامید. در سفرهای فضایی، سیستم ایمنی انسان هیچ حافظه یا دفاع بیولوژیکی در برابر ساختار ناشناخته تکسلولیهای فضایی ندارد و این میکروارگانیسمهای سختجان (Extremophiles) میتوانند با پنهان شدن روی تجهیزات، فاجعهای سیارهای رقم بزنند؛ پدیدهای که در اخترزیستشناسی تحت عنوان «آلودگی رو به عقب» (Backward Contamination) بررسی میشود و ناسا قوانین قرنطینه فوقسختگیرانهای برای پیشگیری از آن دارد.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر