قرار بود تامین اجتماعی سیستمی باشد که کارکنان معمولی را در زمانی که توان کار ندارند , مورد حمایت قرار دهد .
این سیستم با دو نوع دیگر سرمایهگذاری قابل مقایسه است . پس انداز بانکی و خرید سهام و شرکت در بورس .
با توجه به همه جوانب بورس بازگشت سرمایه بهتری دارد که اگر با یک بیمه مناسب برای حفظ اصل سرمایه همراه شود از سایر روشها موثرتر خواهد بود و حجم فعالیتهای تامین اجتماعی دولتی را کاهش خواهد داد .
برای سقوط و ورشکستگی مالی خانواده باید تامین اجتماعی وجود داشته باشد ( که طبیعتا با روش سرمایهگذاری اجباری ده درصد درآمد در بورس , شرایط بهتری برای سرمایهگذاران و دولت فراهم خواهد آمد .
رشد اقتصاد از محاسن دیگر این روش میباشد .
همچنین در موارد اضطراری مانند خدمات بیمارستانی و غیره , بر اساس عایدی سهام میتوان وام گرفت و به اصل سهام دست نزد .
بدین ترتیب دارایی کارکرد یک نسل , به نسل بعدی قابل انتقال خواهد بود ( از طریق ارث ) و این سیستم کمک میکند که یک حجم مناسبی از دارایی در بورس بافی بماند .
با هدایت بسیاری از خدمات مالی به بورس , امکانات سودآوری بورس را میتوان افزایش داد .
تامین مالی شرکتها و جایگزینی بورس به جای وام بانکی برای تامین نقدینگی , وامهای واردات و وامهای خرید داراییها به بورس سودآوری و کارایی بورس بهتر خواهد شد .
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر